reisverslagen
van thijs en saskia
NAMIBIE / (ZUID-AFRIKA) 2008
zaterdag 28 juni 2008, vliegreis Amsterdam - Kaapstad
Vandaag om 6.30 uur opgestaan, naar de Rai in Amsterdam gereden, auto geparkeerd en ingecheckt voor onze vlucht naar Frankfurt waar we zullen overstappen op de vlucht naar Kaapstad. De vlucht verloopt voorspoedig en om 5.00 uur landen we op de luchthaven van Kaapstad.
Zondag 29 juni 2008, aankomst Kaapstad - reis naar Citrusdal
Na onze aankomst, stond Andrea van Caprivi Carhire ons op te wachten. We hebben een auto gehuurd met daktent via Edgar Peijnenborgh (www.autohuurnamibie.nl). Na een uurtje rijden komen we bij het verhuurbedrijf. Hier krijgen we een lekker kopje koffie, wordt alles ons uitgelegd en na een instructie hoe de 4x4 te bedienen, rijden we Kaapstad in. We zijn op zoek naar een supermarkt, tankstation en pin. Gelukkig vinden we dit snel en kunnen we met voldoende proviand en brandstof onze reis beginnen. De eerste bestemming is Citrusdal. Een kleine twee uur rijden vanaf Kaapstad. We hebben bewust voor een kleine afstand gekozen, omdat we nog moe zijn van de toch wel lange vlucht. Zodra je Kaapstad uit rijdt is het meteen prachtig. Het lijkt wel alsof het licht en de kleuren hier anders zijn dan in Nederland.
Aangekomen in Citrusdal zien we een al vrij snel een camping waar we kunnen overnachten. De uren gebruiken we om de daktent uit te proberen, kampeeruitrusting te bekijken en de auto praktisch in te richten. Na zonsondergang blijkt het al snel heel erg koud te worden! We zijn beide een beetje angstig voor de nachten die nog komen gaan......
maandag 30 juni 2008, reis Citrusdal - Springbok
Na een koude nacht, toch goed geslapen! De daktent blijkt prima te bevallen en we worden beide rond zonsopgang wakker. Na een lekkere warme douche en een oud broodje klappen we de daktent in en vertrekken we naar het noorden. We hebben Springbok als eindbestemming gekozen. Onderweg stoppen we nog even in Clan William voor een paar flesjes wijn, een warm broodje en een kop koffie. Ook koopt Thijs nog een muts en handschoenen! Na een prachtig rit over de B1, bereiken we rond 14.00 uur onze eindbestemming voor deze dag. Bij een Tourist Info vragen we naar een geschikte camping, ze verwijzen ons naar het Camping and Caravan Park net iets buiten de stad. Dit blijkt een prima plekje te zijn en we besluiten te blijven. Op de camping lopen de eerste beestjes (familie van de stokstaart?) over de camping. Ook zijn er heel veel vogels te zien, welke prachtige nestjes bouwen. Heerlijk om naar te kijken met een Zuid-Afrikaans wijntje!
Dinsdag 1 juli 2008, reis Springbok - Keetmanshoop
Vandaag gaan we weer een lang stuk rijden, we willen vanavond in de omgeving van Keetmanshoop overnachten, dit is onze eerste overnachting in Namibie. Voordat we gaan moet eerst het ochtenritueel afgewerkt worden, op zoek naar warm water voor de koffie, oud broodje eten en daktent in klappen. Gelukkig wordt het al routine! Na ruim een uur rijden arriveren we in Vioolsdrif, de grensplaats met Namibie. Eerst moeten we Zuid-Afrika uit, auto wordt bekeken, we moeten in drie verschillende hokjes drie stempels halen en dan mogen we door. Dan kom je bij de Namibische douane, hier stond een lange rij, vanwege een pas gearriveerde touringcar. Na een klein uurtje wachten mogen we weer wat formuliertjes invullen, 160 N$ betalen (ca 15 euro) en dan kunnen we eindelijk ons beloofde land in rijden. Aangekomen in Keetmanshoop zoeken we een supermarkt, dit om dat we de komende vijf dagen in de woestijn zullen doorbrengen en de kans op het tegenkomen van een fatsoenlijke supermarkt nihil achten. We zien geen bewaakte parkeerplaats en besluiten maar te stoppen voor een willekeurige supermarkt. Dit was geen goed idee, want binnen een mum van tijd stonden er drie straatkinderen aan onze deur te trekken om zo te proberen of ze de auto in konden. Dit was geen fijn gevoel en zijn daarom snel doorgereden. Gelukkig vonden we een bewaakte plek en hebben alsnog de nodige proviand kunnen inslaan!
Na Keetmanshoop rijden we door naar een camping naast een groot veld met Kokerbomen (Quivertree forest Camp). Deze camping heeft ook een paar tamme cheetah's. Erg bijzonder om deze beesten van zo dicht bij te zien. Zoals overal in Namibie is de familie Stokstaart ook hier van de partij :-)
.
woensdag 2 juli 2008, reis Keetmanshoop - Stampriet
Na een heerlijke nacht in de daktent (het is al echt ons huisje) gaan we voor het eerst de woestijn in. We verlaten de geasfalteerde weg en vervolgen onze route op een gravelweg. Dit is de meest voorkomende weg in Namibie en blijkt uitstekend berijdbaar. We bevinden ons in de Kalahari woestijn, welke echt prachtig is. De kleuren wisselen af van rood, naar geel, wel of geen begroeing. Enige gemeenschappelijke is droog en stoffig. Gelukkig hebben we van het verhuurbedrijf de tip gekregen om de achterramen in de laadruimte een stuk open zetten, zodat een vacuum voorkomen wordt wat een dikke laag stof als gevolg heeft. De eerste stop is 'giants playground' . Een gebied met heel veel losse stenen/keien in de meest bijzonder stapelingen. Niet spectaculair, maar wel bijzonder om even door heen te lopen. In het begin van de middag arriveren we in Stampriet waar we op zoek gaan naar een camping, helaas hebben we geen succes. We ontmoeten een zeer aardige Namibische dame welke nog wel wat connecties heeft en voor ons contact zoekt met een slaapplaatst. Op een half uur rijden van Stampriet bevind zich een mooie lodge met drie camping plaatsen. We besluiten het er op te wagen en dat was geen verkeerde keus. Een prachtige camping met eigen sanitair en uitzicht over de eindeloze wilde graanvelden. Snel de braai aan, biertje erbij en genieten maar!
donderdag 3 juli 2008, reis Stampriet - Harnas
Vandaag gaan we naar Harnas (www.harnas.de), een wildlife organisatie, maar eerst drinken we nog even een lekker kopje koffie bij de bijbehorende lodge. Als we warm zijn vertrekken we.Na een mooie rit komen we vroeg in de middag aan. Nadat we de toegangspoort hebben gepasseerd is het nog 12km rijden naar de lodge. Hier zien we al de eerste spring- en gemsbokken, een prachtig gezicht. Aangekomen worden we opgewacht door een medewerkster. We krijgen een zeer vriendelijk onthaal en krijgen uitleg over de organisatie. Nadat we volledig op de hoogte zijn, worden we naar de camping gebracht. Eenvoudig maar prima. Er staat een hele grote groep Afrikanen naast ons en daaar moeten we ook het toilet en douche mee delen, niet zo fijn! Maar voordat we de daktent konden uitvouwen, kregen we te horen dat we voor hetzelfde geld in een van de huisjes mogen slapen. Zo'n aanbod slaan we natuurlijk niet af!
vrijdag 4 juli 2008, Harnas
Na een heerlijke nacht in een klein bed worden we wakker met uitzicht op struisvogels, springbokken, een giraf en nog veel meer. Prachtig dus! Als we in het opkomende zonnetje zitten te ontbijten (ca. 7.30 uur) komt de gids van Harnas (Etosha) naar ons toe; of we vandaag met de ochtendtour mee willen, we zijn namelijk de enige gasten. Dit besluiten we te doen en rond 9.00 uur worden we opgehaald. Een ochtendtour bestaat uit het voeren van de wilde beesten welke niet zelfstandig voor voedsel kunnen zorgen, zoals leeuwen, cheetah's en wilde honden. Er gaan ook twee vrijwilligers mee om te helpen met voeren. De tour is leuk en informatief, Etosha weet veel te vertellen over de beesten.
Na de ochtendtour besluiten we ook maar meteen om de middagtour te boeken. Eerst nog even lekker in het zonnetje zitten, om 16.00 uur worden we bij het hoofdgebouw verwacht. De middagtour is een uitleg over alle 'kleine' beesten in het park. Wederom informatief en leuk!
zaterdag 5 juli 2008, Harnas
Vandaag blijven we nog een lekker dagje in Harnas, een beetje luieren tussen de tamme beesten...heerlijk! Tijdens een heerlijke douche vonden we nog een grote sprinkhaan in de badkamer, iets minder ontspannend...
zondag 6 juli 2008, reis Harnas - Otjiwarongo
Zoals altijd zijn we vroeg wakken (5 uur) en dat kunnen we vandaag goed gebruiken, want we hebben een lange reisdag voor de boeg. We willen naar Etosha, maar dat is wat veel voor een dag, dus we zetten onze zinnen op Otjiwarongo. Onderweg komen we langs Windhoek, waar we besluiten wat inkopen te doen. Vlak voor de stad worden we staande gehouden door een niet al te vriendelijke agent. Thijs stopt als de agent het teken geeft, maar rijdt ongeveer een halve meter te ver door (volgens meneer agent). Dit was voor hem aanleiding om ons een boete te gaan geven. De beste man oogde niet al te fris, maar had wel een politieuniform aan, dus we besloten maar vriendelijk te blijven en niet weg te rijden. Na een warrig gesprek en wat trieste blikken van onze kant, besloot de agent ons toch door te laten. Je voelt je op zo'n moment best machteloos. Vertrouwen in de Afrikaanse rechtstaat heb ik nou eenmaal niet. Aangekomen in Windhoek oogt alles best vriendelijk, maar toch hebben we geen zin in de drukte van een stad en rijden snel door. Onderweg schieten de aardvarkens over de weg, dat gaat af en toe nog maar net goed! Aangekomen in Otjiwarongo besluiten we op de stadscamping te gaan staan. Met uitzondering van de parelhoenders, zijn we de enige gasten, maar er schijnt bewaking te zijn. We zullen blij zijn als de nacht voorbij is!
maandag 7 juli 2008, Otjiwarongo - Etosha (Namutoni)
Gelukkig, het is licht, we besluiten snel op te staan, het ochtendritueel uit te voeren en om 6.30 uur rijden we al! Het is nog een uur of drie rijden naar Etosha, hier arriveren we dan ook vroeg in de ochtend. Etosha is het enige park waar we een reservering gemaakt hebben. Deze blijkt goed over gekomen en we staan binnen een mum van tijd op onze campingplek. Eerst lekker douchen, broodje eten en dan de camping verkennen. Er is vanaf de camping uitzicht op een watertje waar het wild komt drinken. Omdat het in deze tijd zeer droog is in Etosha, zijn de drinkplaatsen druk bezocht! Fantastisch is het, je raakt niet uitgekeken. De stilte van de natuur is een soort van natuurlijke meditatie....heerlijk! Rond een uur of 15.00 uur besluiten we een gamedrive te gaan maken. Dit doe je met eigen vervoer. Het komt er op neer dat je door het park rijdt en dan hoopt zoveel mogelijk mooie beesten te zien. Dit is gelukt!! Meteen al kwamen we de familie giraf tegen..een prachtig gezicht!
dinsdag 8 juli 2008, Etosha Halali
Vanmorgen vroeg op gestaan, zodat we met zonsopgang in het park konden zijn. Natuurlijk hoop je op cheetah's, leeuwen, olifanten en ander groot of indrukwekkend wild. Helaas hadden we niet veel geluk, natuurlijk heel veel zebra's, spring- / gemsbokken en andere grazers. Ook prachtig om te zien. Rond 11.00 uur arriveren we op de camping van Halili. Ook deze camping ziet er goed uit en heeft een nog mooiere uitkijk op de waterplas. In de middag relaxen we wat en rond 15.00 uur gaan we weer op pad, op zoek naar het grote wild. Helaas weer geen succes, maar genoeg wild om te genieten!. 's Avonds waren er ook geen beesten bij de waterplas, lekker vroeg onder de wol.
woensdag 9 juli 2008, Etosha, Okaukuejo
Vandaag weer vroeg uit de veren, we duimen voor het zien van olifanten en leeuwen. We rijden nog maar net de campsite uit, of daar loopt al een spotted hyena. Prachtig om te zien in het opkomende rode zonlicht. Hij (of zij) lijkt nog wat versufd van de koude nacht. Als snel komt er nog eentje tevoorschijn. We kijken hoe de hyena langs onze auto loopt en verdwijnt in het open veld...werkelijk fantastisch. We rijden door en we passeren natuurlijk springbokken en veel zebra's tot Thijs op de rem stapt, de auto in de achteruit zet en daar zien we op slechts 10 meter afstand een leeuw liggen...waaauw zeiden we beide. Wat een indrukwekkend beest. Alsof dit nog niet genoeg is, stapt de leeuw op, loop op onze auto af en steekt de weg over. Aan de overkant van de weg blijkt de rest van z'n gezin te zijn, een leeuwin en een jong. Nadat we een tijdje van dit schouwspel hebben genoten rijden we door. We kijken nog even bij een waterplas en genieten van de stilte van etosha.....heerlijk!
Na de fantastische ochtend, hopen we in de middag natuurlijk ook weer op veel wild. Tijdens onze lunch op de camping werden we nog getrakteerd op een drinkende olifant, alsof het geluk in de lucht zit. We rijden nog maar een kwartiertje en we komen al een kudde olifanten tegen. Als we verder rijden zien we weer veel zebra;s en andere bewoners van Etosha. Dit verveelt niet snel! We besluiten niet al te lang te gaan rijden vandaag, omdat de camping ook een fantastische uitkijk heeft. De waterplas is verlicht en 's avonds komen de neushoorns, giraffen en olifanten lang en veel drinken. Geweldig om zo te camperen.
donderdag 10 juli 2008, reis etosha - twyfelfontein
Vandaag gaan we nog even het park in en daarna gaan we Etosha verlaten. We gaan weer zuidwaarts, wat betekent dat we halverwege onze reis zijn :-(
In de voorbereiding zijn we in contact gekomen met drie Nederlanders die afgelopen maart voor onbepaalde tijd naar Namibie zijn vertrokken. Ze zijn een camping (www.aabadi-mountaincamp.com) aan het opzetten welke in oktober van dit jaar haar deuren zal openen. De camping ligt in Damaraland, vlak bij de rotstekeningen van Twyfelfontein. Hier gaat onze reis dan ook naar toe. Het is ongeveer vier uur rijden en onderweg stoppen we nog even voor de nodige kiekjes, een supermarkt en wat financiele middelen. Ook zien we voor het eerst een groep Himba vrouwen. Ze proberen vanalles te verkopen en daarom rijden we maar snel door! Rond een uur of 13.00 komen we aan op de camping, Jeroen, Tamara en Jan-Willem komen net aanrijden en melden ons dat er wilde olifanten in de buurt zijn. Natuurlijk meteen de pick-up in gestapt en er naar toe gereden. Mooie beesten, iets kleiner dan de olifanten in Etosha, maar nog steeds indrukwekkend. Na de nodige kiekjes een bakje koffie met het drietal gedronken en wat verhalen uitgewisseld. Jeroen nodigt ons uit voor een kleine tour door het gebied, dit slaan we natuurlijk niet af. Prachtige omgeving, we zien weer een paar olifanten en genieten van het ondergaande zonnetje. De avond vullen we met braaien en een kopje (vers gezet) koffie met het drietal. De camping heeft nog geen electriciteit, sanitaire voorzieningen en water op de camping, even behelpen dus.
vrijdag 11 juli 2008, twyfelfontein - brandberg
Na een heerlijke nacht met het geluid van bavianen op de achtergrond, zeggen we Tamara gedag en zetten onze reis voort naar de Twyfelfontein. Dit is een gebied waar veel rotstekeningen te zien zijn. Deze zijn ca. 6000 jaar geleden gemaakt door de bosjesmannen. Na het bekijken van deze gravures rijden we nog even langs de 'organ pipes', een basaltformatie in de vorm van vierkante orgelpijpen. Ook hier snuffelen we even rond, waarna we besluiten naar de Brandberg te rijden. Een kleine twee uur rijden door wederom een prachtige omgeving. Aangkomen bij de brandberg besluiten we te overnachten bij de White Lady Lodge. Een prachtige grote camping met uizicht op de brandberg (hoogste berg van Namibie). Helaas is het sanitair niet zo best en echt lekker douchen zit er niet in.
zaterdag 12 juli 2008, brandberg - swakopmund
Vandaag gaan we voor het eerst de atlantische oceaan bekijken, we gaan namelijk naar Swakopmund. Dit is een plaats aan de kust met veel koloniale invloeden. Na een uur rijden veranderd het mooie heuvelachtige Damaraland in een kale woestijn. Weer heel bijzonder om doorheen te rijden. Na een paar uur rijden berijken we onze eerste stop, de zeehondencolonie bij Cape Cross. We hadden wel wat zeehonden verwacht, maar zo veel niet. Het zijn er honderden met het nodige kabaal (als geiten) en (vis)lucht. Geweldig om te zien, ook meteen een stuk kouder met de zeewind. Langs de kust stoppen we nog even en genieten op een ongerept stukje strand. Rond 14.00 uur komen we aan in Swakopmund. We kiezen de camping 'der alte brucke' op loopafstand van de stad. Het is een prima camping met voor elke plek een eigen sanitairblok. We dachten dat Swakopmund een gezellige stad zou zijn, waar je wellicht 's avonds wat kan gaan drinken. Daarom besluiten we rond 16.30 uur het centrum in te lopen. Door de opkomende mist werd het fris en kreeg de stad een wat onplezierige sfeer. Het centrum was zo rustig, dat we maar snel een pizza hebben besteld en terug naar de camping zijn gelopen. Het was inmiddels al donker en dat blijft onprettig in Afrika. De (zeer scherpe) pizza heeft ons goed gesmaakt!
zondag 13 juli 2008, swakopmund
Vandaag hebben we een dagje ontspannen in Swakopmund. We doen het lekker rustig aan, boekje lezen, genieten van de zee en wat boodschappen doen. Souvenirs zijn hier ook volop te krijgen, wel tegen bijzonder hoge prijzen in onze ogen (ondanks heel veel afdingen).
maandag 14 juli 2008, swakopmund - sesriem
Wederom heerlijk geslapen in de (door de mist vochtige) daktent. Door de hevige mist is alles erg nat. Niet lekker als je moet opruimen. We gooien alles nat in de auto, klappen de tent in en rijden eerst twee uur in de dichte mist. Heel vervelend op de drukke weg naar Walvisbay. Gelukkig verdwijnt de mist als we dertig kilometer landinwaarts rijden. Al snel wordt het landschap weer woestijnachtig. Na drie uur rijden arriveren we in Solitair. Hier schijn je heerlijke appeltaart te kunnen eten en Ton van der Lee heeft er zijn boek 'solitair' geschreven. De appeltaart is qua portie veel belovend, maar de smaak is niet echt sensationeel. Het is wel een leuke stop met een leuk winkeltje. Met een volle maag rijden we door naar Sesriem. De Sesriem Campsite is de enige plek van waar je voor zonsopgang naar de zandduinen (Sossusvlei) kan rijden. Helaas vragen ze echt belachelijke prijzen voor een zeer matige camping. Toch gaan we er staan en rijden rond drie uur het park in. Het is dan nog een rit van ca. zestig kilometer. Het landschap veranderd langzaam en halverwege rij je tussen de rode duinen. Vanaf twee uur voor zonsondergang worden deze zo verschrikkelijk mooi van kleur. Het laatste stuk is door het zand en daar heb je dan ook een 4x4 voor nodig. Gelukkig hebben we dit en hoeven we geen gebruik te maken van de shuttle service. We wandelen door de duinen en Thijs klimt nog op de Sossusvlei, sprookjesachtig is het! Voor het eerst is ook de avondtemperatuur lekker, we hoeven niet eens een lange broek aan te trekken. Dat is wel even wennen.
dinsdag 15 juli 2008, sesriem - campsite Namtib
Vandaag de wekker gezet om 5.00 uur. We willen namelijk met de zonsopgang in het park zijn en dat is zeker nog een uur rijden vanaf de camping. Er staan al wat auto's voor entree te wachten en om 5.45uur gaat de poort open. een klein uur later lopen we naar deadvlei toe. De meesten stopten al halverwege, bij dune45, maar wij kiezen voor de rust van deadvlei. Het is er prachtig, doods en stil. Af en toe komen er een paar springbokken voorbij. Nadat we een paar uur hebben doorgebracht, wordt het drukker en besluiten we terug te gaan. We willen via de D707 naar Aus toe en zien vandaag wel hoe ver we komen. Het is een prachtige route, alleen worden we wat gek van de wild hekken die we open en dicht moeten doen. Halverwege besluiten we op camping Namtib te blijven overnachten. Een prachtige plek! We staan er samen met een andere daktent. In de badruimte komen we er achter dat het Nederlanders uit Groningen zijn!! Hoe gek kan het lopen in de eenzame woestijn van Namibie.
woensdag 16 juli 2008, campsite Namtib - Aus
Wat een rust hier, heerlijk geslapen en rond 7.00 uur opgestaan. De douche was helaas niet warm, want we moesten eerst een vuur aansteken onder de waterketel. Dan maar met wat koud water bij de wastafel. Na een ontbijtje en een bakje koffie klappen we onze tent in en vertrekken richting Aus. Het is maar twee uur rijden door deze prachtige omgeving. In Aus tanken we en doen we wat boodschappen en besluiten op de camping klein aus vista te gaan staan. Een prima plek om een dagje te relaxen. In de middag maken we nog een kleine wandeling door het gebied. Helaas hebben we geen wilde paarden gezien waar dit gebied om bekend staat.
donderdag 17 juli 2008, Aus - Oranjerivier
Het rustig aan doen bevalt ons wel. We hebben de keus om naar de Fish River Canyon te gaan, of de route langs de oranjerivier te nemen. Dit laatste besluiten we te doen. Het is een mooie route, niet echt spectaculair, maar een prima plek om rustig aan te doen en te genieten van de mooie omgeving. De eerste camping waar we gaan kijken is niet wat we zoeken, vlak voor de grens met ZA hebben we wel een mooi plekje. We staan aan de oranjerivier en brengen de dag door met lezen en wat rondwandelen.
vrijdag 18 juli 2008, Oranjerivier - Citrusdal
Helaas, we gaan vandaag Namibie verlaten. Wat een heerlijk land en met heimwee passeren we de douane. Gelukkig gaat dit allemaal voorspoedig. We zitten weer op dezelfde weg als de heenweg. Daarom besluiten we maar inkopen te doen in Springbok en te overnachten in Citrusdal, dezelfde camping als de eerste nacht. Vlak voor Clan William komen we een Wimpy's tegen (soort van McDonald) en we hebben nu toch wel zin in een cappuchino en een hamburger! Het smaakt ons goed!
zaterdag 19 juli 2008, Citrusdal - Kaapstad
De overnachting in Citrusdal was prima, maar een beetje saai. Vandaag het laatste stuk rijden richting Kaapstad. Onderweg nog even ontbijten bij een wimpy's (beviel goed) en rond 11.00 uur rijden zien we de Tafelberg. Sas zou ons wel even door Kaapstad leiden, zodat we snel in de buurt van Simons Town zouden zijn. Helaas was het na de eerste afslag al mis en zaten we tussen de townships. Op een door ons geachte veilige plek gewisseld van stoel, zodat we in iedergeval op de juiste wegen rijden. In Kaapstad wil je namelijk niet verdwalen! De rit door Kaapstad is weer even wennen, het is druk, men wil vanalles aan je verkopen (o.a. zwepen en knuppels) en je moet goed kijken waar je naar toe moet. Gelukkig gaat alles goed en staan we rond 13.00 uur op een camping voor Boulders Beach. Hier brengen we de rest van de middag door. Heerlijk tussen de pinquins op het prachtige strand.
zondag 20 juli 2008, Kaap de goed hoop
De laatste dag is aangebroken. We ruimen de auto en onze koffers op. Dit is vrij snel klaar gelukkig. Vandaag gaan we via Cape Point terug naar de luchthaven, waar we zullen overnachten op het airport hotel. Dit omdat we de volgende ochtend om 7.00 uur vertrekken naar Nederland. Vanaf Simons Town is het ongeveer een uurtje rijden naar het einde van het schiereiland. Het is een prachtig gebied en bij cape point besluiten we dan ook eerst een kopje koffie te gaan drinken met uitzicht op zee. Het is wel wat mistig, maar dat maakt het ook wel wat mysterieuzer. De wandeling naar cape point is mooi en het laatste stuk gaat over een smal pad met diepe afgronden. Sas besluit het allerlaatste stukje dan ook niet te lopen. Terug bij de auto gaan we via de westkant terug, eerst even naar Kaap de goede Hoop en daar zien we walvissen voor de kust. Prachtig gezicht hoe zo'n enorm beest daar gewoon zwemt. De autorit brengt ons nog bij een ander strand en dan is het echt tijd om richting luchthaven te rijden. Hier rijden we langs de townships en rond 14.30 uur staan we bij het hotel. Met het verhuurbedrijf hebben we om 16.00 uur afgesproken. Andrea van Caprivi is mooi op tijd en met pijn in ons hart nemen we afscheid van Andrea, haar zus en ' onze' auto. Op de hotelkamer bestellen we nog wat van de McDonald en besluiten maar vroeg te gaan slapen.
maandag 21 juli 2008, Kaapstad - Amsterdam
Om 04.00 uur gaat de wekker, want we moeten om 05.00 uur op de luchthaven zijn. De terugreis loopt voorspoedig en om 23.00 uur rijden we weg uit Amsterdam.
