reisverslagen
van thijs en saskia
BALI 2009 (HUWELIJK)
Selamat Datang
vrijdag 9 oktober 2009, vliegreis Amsterdam - Denpasar (Bali)
Om 05.15 uur ging de wekker. Snel douchen, de laatste spullen pakken en afscheid nemen van onze katten, want onze taxi naar het station stond al vroeg klaar. We namen de trein van 6.44 uur naar Schiphol. Deze reis ging voorspoedig, na een overstap in Amersfoort kwamen we op tijd aan op Schiphol. Thuis hadden we al (via internet) ingecheckt, dus we moesten alleen onze bagage nog kwijt. Eenmaal aangekomen bij de juiste 'gate' om 'te boarden' hoorden we de mededeling dat het vliegtuig nog niet gereed was om te vertrekken; over twee uur zouden we meer horen. De eerste vertraging werd gecompenseerd met een lunchbon van vijftien euro per persoon. Twee uur later konden we met een gevulde maag het vliegtuig in. Helaas moesten we in het vliegtuig ook nog twee uur wachten voor we daadwerkelijk vertrokken. Maar na vier uur vertraging gingen we toch echt........ dertien uur naar Kuala Lumpur en vervolgens nog drie uur naar Denpasar (Bali).
zondag 11 oktober 2009, Sanur
Zaterdagavond zijn we aangekomen in Denpasar. Met een taxi zijn we naar ons hotel 'Respati' in Sanur gegaan. In Sanur stond er alleen een kennismakingsgesprek met onze weddingplanner op het programma. Zondag om 11.00 uur stond 'Oka' bij de receptie te wachten. Met haar hebben we de trouwdag doorgenomen, erg leuk!! Alle benodigde papieren en foto's meegegeven. Sas had voornemens om op Bali een eenvoudige trouwjurk te laten maken. Oka gaf ons wat tips waar we dit het beste konden doen. Helaas bleek later dat tijdens ons verblijf op Bali het feest Kuningan en Galungan werden gevierd. Dit is een belangrijk feest voor de Balinezen, een soort Kerstmis waarin iedereen prachtig gekleed gaat. De dames en meisjes in speciaal ontworpen sarongs, schitterend om te zien. Maar het gevolg was wel dat de meeste winkels gesloten waren, lastig om iets te kopen dus.
|
maandag 12 oktober 2009, reis Sanur - Ubud
Vandaag gingen we met de taxi naar Ubud. We hadden voor vijf nachten geboekt in Ananda Cottage. Een prachtig verblijf met uitzicht over de rijstvelden. Bali zoals we dat uit de boekjes kennen! Eenmaal gewend aan de luxe om ons heen zijn we Ubud gaan verkennen. De eerste dag te voet, de daarop volgende dagen per scooter. Dinsdag stond in het teken van het zoeken naar een jurk. Van onze accomodatie naar het centrum van Ubud was een klein half uur lopen. Dus met het zweet op de rug kwamen we aan in het centrum. Bij elke kledingwinkel en -maker zijn we naar binnen gelopen, maar i.v.m. de feestdagen was niks mogelijk. Uiteindelijk zijn we bij een winkel beland waar ze sarongs verkochten. Sas is door de vriendelijke verkoopster volledig aangekleed en met een aantal sarongs verlieten we de winkel. In ieder geval iets om aan te trekken tijdens ons huwelijk. Niet helemaal wat Sas zocht, maar best leuk!. Naast het zoeken naar een jurk hebben we vanzelfsprekend ook het 'monkey forest' bezocht.
Woensdag 14 oktober 2009, Ubud
Vandaag is Kuningan. De balinesen zijn de afgelopen dagen druk geweest met versieringen, welke ze langs de kant van de weg plaatsten. De mensen zelf zijn druk met het uitbrengen van offers en het bezoeken van de tempel. Wij als niet gelovigen besloten een scooter te gaan huren. Na een lange zoektocht hadden we er eentje gevonden. Met z'n tweeen op de scooter... een geinig gezicht volgens ons. Eenmaal Ubud uit reden we door prachtige rijstvelden en leuke dorpjes. Tanken doe je in Bali bij lokale verkopers. Deze hebben de flessen benzine voor hun winkel staan. Je hoeft alleen aan te geven hoeveel er in moet.... ideaal.
Sas had vanuit Nederland stickers meegenomen om uit te delen. Deze vonden bij de kinderen in de diverse dorpen gretig aftrek. Naast kinderen kom je ook volwassen mensen tegen. Tijdens een kleine stop om de weg uit te zoeken, kwam er een man naar ons toe om te vragen of we ook kopi (= koffie in balinees) lusten. Natuurlijk lusten wij kopi... en voor we het wisten zaten we in zijn tuin aan de kopi en warme choco. De man bleek een eigen koffieplantage te hebben. Prima bakje gedronken, Sas nog even wat koffiebonen gestampt en met een zak koffie en andere kruiden verlieten we de tuin.
Na een heerlijke lunch in een warung zijn we weer naar Ananda Cottage gereden, om te genieten van het heerlijke zwembad.
Net even buiten Ubud is Petulu; een verzamelplek van ooievaars. Deze komen vanuit de omgeving rond zonsondergang allemaal bij elkaar. Hier zijn we's avonds naar toe gereden, een leuk gezicht om al die vogels in de bomen te zien vliegen. In Ubud hebben we de dag afgesloten met een heerlijke nasi campur.
donderdag 15 oktober 2009, Ubud
Vandaag maar weer op de scooter de omgeving verkennen, het zuiden van Ubud. Eerst naar een opvanghuis voor straathonden; Bali Dog Shelter. Er zijn heel veel honden op Bali, maar vanwege de armoede krijgen de honden zo goed als niks te eten. Daar komt bij dat de hond erg weinig respect krijgt van de Balinees. De stichting Bali Adoption Rehab Centre vangt verwaasloosde honden op, castreert ze en geeft ze voldoende eten. In het opvanghuis werden we zeer vriendelijk ontvangen en kregen een rondleiding. Mooi en tegelijkertijd erg om te zien.
Na dit bezoek gingen we richting Elephant Cave. Een heilige plek voor de Hindoestanen, een toeristische plek voor ons. Even gekeken en snel weer doorgereden. Prachtige omgeving en wederom vriendelijke mensen. Tijdens onze lunch in een eenvoudige Warung hebben we nog de nodige souvenirs gekocht van een opdringerige verkoper. We moesten mee naar zijn huis om het houtsnijwerk te zien. Na een flinke onderhandeling een masker en een boedha gekocht. We vonden het voor vandaag wel weer welletjes en besloten terug naar Ubud te gaan. Onderweg nog een Durian gegeten. De smaak wel prima, maar de textuur niet, iets te slijmerig.
vrijdag 16 oktober 2009, bezoek weeshuis - Candidasa
In Nederland heeft Thijs contact gehad met de stichting Bali Bundar. Deze stichting wil hulp en bijstand bieden aan de Balinese kinderen, die door armoede of sociale en economische problemen, behoefte hebben aan medische, sociale en educatieve bijstand. Een van de leden heeft ons in contact gebracht met Donald, een chauffeur welke veel contact heeft met diverse weeshuizen en scholen. We hadden afgesproken om twee tehuizen te bezoeken. Voor het eerste weeshuis gingen we eerst eten kopen; 48 eieren, 12 pakken mie, 30 tubes tandpasta, shampoo en zeep. Aangekomen in het weeshuis werden we zeer hartelijk ontvangen en kregen we een rondleiding. Het zag er schoon maar zeer eenvoudig uit. Het toilet was heel oud en naar Nederlandse maatstaven versleten. Sas heeft nog wat stickers uitgedeeld en toen was het weer tijd om te gaan. Zo'n bezoek staat in schril contrast met onze vakantie / huwelijk.
Na een matige lunch op een prachtige plek gingen we naar het tweede weeshuis. Eerst schriften en pennen gekocht in een warenhuis. Eenmaal aangekomen kregen we van alle kinderen (zeer verlegen) een hand. Na het uitdelen van de schriften en pennen kregen we een rondleiding. Sas ging met de meisjes mee en Thijs met de jongens. Sommige kinderen slapen met z'n vieren in een stapelbed, verder was het schoon maar ook oud en versleten. Hier werd ons duidelijk dat de stichting Bali Bundar niet voor niks bestaat. We gaan nu kijken of wij nog wat kunnen doen voor de stichting.
Na alles te hebben gezien zijn we met Donald naar zijn huis in Candidasa gereden. Hij had voor ons hier ook een hotel geboekt. Bij Donald thuis zijn vrouw (Ketut) en kinderen ontmoet, een heerlijk bakje kopi gedronken en veel gekletst. Eénmaal in ons hotel hebben we gegeten en zijn snel gaan slapen.
zaterdag 17 oktober 2009, Candidasa - Lovina
Vandaag gaan we per taxi naar Lovina. Dit is een rustig dorpje in het noorden van Bali. Onderweg zien we prachtige rijstvelden en leuke dorpjes. De taxichauffeur is de broer van Donald, een rustige rijder die slecht Engels sprak. Genoeg tijd om van de omgeving te genieten. Na drie uur rijden zijn we aangekomen in Lovina. We hebben een accomodatie gevonden aan zee, een prima bungalow en een heerlijk zwembad. Op het strand zijn veel verkopers / masseurs, deze waren erg vriendelijk en daarom hebben we veel van ze gekocht. Ook de massage van een uur hebben we maar gedaan. Gewapend met een fles slaolie kneden ze je hele lichaam.... niet echt lekker.
\
zondag 18 oktober 2009, Lovina
Vandaag maar weer eens een scooter gehuurd. De omgeving verkennen op deze manier is ons goed bevallen in Ubud. Eerst naar de natuurlijk zwavelbron Air Panas Banjar. Lauwwarm water, vol met Balinesen. Hier moesten wij natuurlijk ook in... na een half uurtje hadden we het wel gezien en zijn we weer op onze scooter gestapt. Een prachtige rit door de omgeving. De rest van de dag hebben we gevuld met lezen en 'nee' zeggen tegen alle verkopers op het strand.
maandag 19 oktober 2009, Lovina - Pemuteran
Vandaag gaan we met de taxi naar Pemuteran, maar eerst nog een verplicht nummer op Bali, namelijk dolfijnen kijken! Om 5.30 uur vertrek je met een klein bootje naar zee. Vanzelfsprekend doe je dit niet alleen, maar met twintig andere toeristen, maar dat mag de pret niet drukken. Na twee uur dobberen en varen hebben we twee dolfijnen gezien, redelijk teleurstellend vonden wij. Toen besloot onze schipper nog even elders te zoeken, dit terwijl alle andere bootjes al richting strand gingen. Tien minuten later waren we omgeven door dolfijnen.... in een woord PRACHTIG! Ze sprongen, zwommen, maakte geluid..... een belevenis om niet snel te vergeten.
Na een half uur moesten ook wij terug naar het vaste land. Genoten van het matige ontbijt zijn we in onze taxi gestapt. Na anderhalf uur rijden kwamen we aan in Pemuteran. Hier hadden we de accomodatie Taman Sari geboekt. Geen slechte keus... wat een luxe en wat een plek!!
dinsdag 20 oktober 2009, Pemuteran
Maandagmiddag hebben we niet meer gedaan dan liggen en lezen. Dit onder het genot van een prachtig uitzicht aan zee en voortreffelijke bediening op het strand. Dinsdag hebben we weer een scooter gehuurd. Eerst pinnen, want dat is niet mogelijk in Pemuteran. Het dichtsbijzijnde dorp waar het kan is 35km richting Lovina. Na een uurtje scooteren komen we aan in Seririt. Hier moeten we even zoeken naar de pin, maar gelukkig vinden we deze snel. We bezoeken ook nog een locale markt. Hier kopen we een tros bananen en gaan dan snel weer weg, want de geur van (rotte) vis is niet echt aangenaam. Sererit is niet echt de moeite en daarom besluiten we weer verder te gaan. Onderweg komen we weer langs leuke dorpjes waar we vaak stoppen om een colaatje te drinken, stickers uit te delen, etc. Vlak voor Pemuteran ligt een verlaten tempel die nu wordt bewoond door een familie makaken (apen). Leuk om te zien en door heen te wandelen. We vervolgen onze weg naar het 'turtle project'. Dit is een project die er voor moet zorgen dat de zeeschildpad blijft bestaan. Een prima initiatief vinden wij en daarom willen wij graag sponseren door een bezoek te brengen. De kleine schildpadjes zitten in grote bakken te wachten tot ze groot genoeg zijn om te worden vrijgelaten. Er is één schilpad die al vijf keer is uitgezet, maar telkens is teruggekomen. Deze verzorgen ze nu als huisschildpad, z'n naam is Boomer (vernoemd naar Boomerang).
woensdag 21 oktober 2009, Pemuteran
Na een heerlijke nacht en een nog beter ontbijt besluiten we mee te gaan met een snorkeltour naar Pulau Menjangan. Dit is de beste duikspot van Bali en je schijnt er ook prachtig te kunnen snorkelen. Samen met een Frans stel gaan we met de boot naar het eiland. De onderwaterwereld is echt prachtig, Sas is nog aangevallen door een triggerfish... gelukkig is het goed afgelopen. Na drie uurtjes snorkelen en veel last (jeuk) van het aanwezige plankton, gaan we weer terug naar ons hotel. De middag en de avond gebruiken we om onze verbrande ruggetjes te koelen en wat rond te dwalen in de plaatselijke supermarkt. Morgen gaan we naar onze trouwlocatie.. Spannend!!
donderdag 22 oktober 2009, Pemuteran - Tabanan
Het is zover, we gaan naar Villa Taman di Blayu in Tabanan. Hier hebben we lang naar uitgekeken en veel voorbereiding in gestoken. Morgen gaan we TROUWEN! Maar eerst nog een reis van ruim drie uur langs grote vulkanen en prachtige bergmeren.
Aangekomen in Villa Taman di Blayu werden we met een bloemenketting en een coctail verwelkomt. Na de nodige inschrijvingsadministratie moesten we nog even wachten, want onze villa werd nog in huwelijksstijl versierd. Na een half uurtje wachten konden we onze villa betreden. Een prachtige accomodatie met een enorme slaapkamer, kleedruimte, openlucht badkamer en veranda. De veranda was al versierd met witte Balinese parasols en vlaggen. Dit is absoluut de mooiste locatie van onze vakantie. We dachten vandaag nog wat rustig te kunnen genieten van de omgeving, maar het huwelijksprogramma ging meteen van start. Eerst lunchen, soto ayam (lekker!) en daarna een uur massage en Sas nog een uur manicure en pedicure. Na afloop waren we moe van de massage en Sas had prachtige nagels.
Wat we niet wisten was, dat er een 'romantic dinner for two' was geregeld. We zaten in een prieel, versierd met kaarsen en rozenblaadjes.... te romantisch. De prachtige stilte van de jungle werd opgesierd door twee gamelan spelers. Dit is een traditioneel Balinees instrument, waarvan de klank lijkt op een xylophoon. Na een uur of drie waren we wel weer toe aan de stilte van de jungle. Het eten was geweldig, maar niet Aziatisch. We kregen biefstuk met frietjes en groenten. Na het eten zijn we als een blok in slaap gevallen in ons prachtige (hemel) bed
vrijdag 23 oktober 2009, TROUWEN!!!
Een onrustige nacht gehad, beide toch wel wat zenuwachtig voor wat komen gaat. Vandaag is dan eindelijk de grote dag, we gaan TROUWEN. Na vijftien jaar samen te zijn hebben we besloten dit op Bali formeel vast te leggen in de vorm van een huwelijk met hier aan voorafgaand een Balinese zegening.
De dag begint heel rustig, ontbijten en dan wachten op de kleedsters die ons in Balinese stijl zullen kleden. Deze zouden om 10.00 uur komen, volgens Aziatische precisie kwamen ze om 11.15 uur. Mr. Gussman (manager en organisator van ons huwelijk ter plaatse) kwam met de vrouw en haar nichtje aanlopen. Het gaat beginnen! Sas werd eerst opgemaakt en daarna voorzien van haarstukjes en prachtige versieringen. Na ongeveer twee uur was het hoofd klaar, nu de kleding nog. De ene sarong na de andere ging om het lichaam van Sas. Maar na een half uurtje zag ze er uit als een Balinese prinses, echt prachtig!! Toen was het de beurt aan Thijs, dit ging gelukkig iets sneller. Sarong aan, zwaard op de rug, oorbellen in en een klein beetje make-up. Voor ik het wist, was ik omgetoverd tot een Balinese krijger. We konden ons lachen niet bedwingen en besloten de rest van de dag maar over ons heen te laten komen.
Buiten is het vijfendertig graden en wij zitten dik ingepakt, onder de make-up te wachten tot de Balinese zegening gaat beginnen. Ons huwelijk bestaat uit drie delen, te weten: een balinese zegening, een religieus huwelijk en een burgelijk huwelijk. We beginnen dus met de Balinese zegening. Dit is een symbolische ceremonie, waarbij een hindoe priester zijn zegening over ons huwelijk zal uitspreken. Hij wenst ons geluk, gezondheid en voorspoed in de toekomst. Wij moeten de gebaren van de priester imiteren en op het eind zal hij vragen om een drie maal wat gezegend water te drinken.
Voor het zover is, moeten we eerst op alle mogelijke locaties poseren voor de fotograaf. Na een half uur en kaakpijn van het glimlachen gaan we naar de tempel waar de zegening zal plaats vinden. Het is bloedheet, maar heel bijzonder om mee te maken. De ceremonie duurt ca. twintig minuten. Na afloop is het tijd voor wat drinken en eten in het restaurant. Vanzelfsprekend moeten wij in een speciaal voor ons klaar gemaakt huwelijksprieel zitten.
Na een heerlijke lunch is het tijd voor de volgende sessie; het religeuze huwelijk. Het is volgens de Balinese traditie verplicht om voor één van de vijf hoofdreligies te trouwen. De vijf hoofdreligies op Bali zijn; protestantisme, katholicisme, hindoeïsme, boeddhisme of de islam. Wij hebben gekozen voor het protestanse huwelijk. Het religieuze gedeelte is dus afgehandeld door een Protestantse dominee.
Wij hadden thuis bedacht om deze voltrekking in eigen kleren te doen. Thijs had een nette broek, overhemd en schoenen meegnomen en Sas zou op Bali een jurk(je) laten maken. Dit laatste is, zoals eerder beschreven, niet gelukt. Omdat Sas altijd wat onzeker is geweest over de keus van haar eigen sarongs, heeft ze de kleedster gevraagd haar opnieuw aan te kleden. Ze zag er weer prachtig uit!! De kleding van Thijs was nu geen goede keus meer. Daarom is ook Thijs opnieuw aangekleed met een mix van Sarongs en eigen kleding. Wij vonden dat het er prima uit zag!
We beginnen met het kerkelijk huwelijk. Om 16.00 uur is het zover, we worden weer begeleid door bruidmeisjes en parasoldragers. De dominee staat al klaar en het plaatje is helemaal compleet. Wij staan voor een prachtig altaar en na een mooie toespraak van de dominee mogen we dan eindelijk 'ja' zeggen. Na de dominee komt de ambtenaar van de burgelijke stand langs om ons formeel te trouwen. Na een half uurtje zijn we dan eindelijk GETROUWD!!! Hiep hiep hoeraaaaa.........
Na de huwelijksvoltrekking is het tijd voor de fotosessie. Dit doen we bij Tanah Lot, een zeetempel vlak bij Tabanan. Een prachtige locatie waar we met zonsondergang mooie foto's maken. Bij terugkomst worden we opgevangen door kinderen met fakkels en een waar Balinees tamboerkorps. Een lange straat moeten we uitlopen voor we onze villa bereiken. Eerst nog een dans uitgevoerd door kinderen, welke verkleed zijn als draak, dan een heerlijke cocktail en uiteindelijk mogen we onze villa betreden. Met rozenblaadjes zijn onze namen op bed geschreven.... zo lief en mooi gedaan!
Na een korte verfrissingspauze op onze kamer is het tijd voor het diner. We moeten plaats nemen in ons huwelijksprieel. Voorgerecht is wederom soto ayam..heerlijk! Terwijl wij aan het genieten zijn wordt er een dansvoorstelling gegeven, begeleid door live muzikanten. Terwijl de dansers doorgaan wordt ook het hoofdgerecht geserveerd. Een indische rijsttafel voor twee personen, prachtig opgemaakt en heerlijk van smaak.
De dansers gaan nog even door en wij genieten volop van het heerlijke eten. We zijn inmiddels erg moe en zijn dan ook blij dat we rond 22.00 uur van iedereen afscheid kunnen nemen. Als getrouwd paar gaan we genieten van onze huwelijksnacht......
Hieronder is een samenvatting van de dag als video te zien (linksonder op ►drukken).
zaterdag 24 oktober 2009, Tabanan
We worden vandaag wakker als dhr. en mevr. Stam!! We moeten nog even wennen aan het idee, maar kijken terug op een fantastische dag. Het was boven verwachting. Na de grote hoeveelheid aandacht van gisteren, hoopten we vandaag weer wat rust te hebben. Helaas.... om 8.00 uur is er 'special breakfast' voor ons. De rijsttafel nog niet verteerd, of er gaan alweer twee eieren, fruit, jaffle, kopi, etc. in. Dit alles natuurlijk in ons eigen huwelijksprieel. Omdat we toch nog iets van de omgeving willen zien besluiten we maar weer een scooter te huren. Op naar de rijstvelden vanJatiluwih. Een ritje van ruim een uur, maar erg de moeite waard. We zijn best moe van gisteren en besluiten daarom terug te gaan naar Tabanan. We willen langs een supermarkt om de laatste souvenirs te kopen. Omdat we geen kaart hebben van de omgeving, maar alles op de bonnevooi doen, verdwalen we voor de eerste keer op Bali. In de stad Tabanan rijden we meer dan een uur,op zoek naar een supermarkt en/of de weg terug naar Villa Taman di Blayu. Na twee uur en twee liter benzine hebben we de supermarkt en onze villa gevonden. We besluiten lekker te gaan genieten aan het zwembad, onze laatste avond op Bali. Morgen vliegen we om 16.15 uur naar Kuala Lumpur.
zondag 25 oktober 2009, vliegreis Denpasar - Amsterdam
We gaan naar huis! Dit gevoel is altijd erg dubbel, we willen niet weg, maar staan ook te popelen om onze belevenissen met onze familie en vrienden te delen. We vertrekken om 12.00 uur naar het vliegveld. Om 11.00 uur worden het fotoboek en de videofilm afgeleverd. Deze zijn echt fantastisch en ook boven verwachting mooi.
We nemen afscheid van iedereen en na een uurtje rijden komen we aan op de luchthaven van Denpasar. Hier beginnnen alle rituelen weer opnieuw, controle, douane, inchecken, shoppen, wachten, etc.....
Eerst drie uur vliegen naar Kuala Lumpur, vijf uur wachten (lees shoppen) en dan nog dertien uur naar Amsterdam. Hier staan de ouders van Thijs en de moeder van Sas ons op te wachten met een bordje dhr. en mevr. Stam! Natuurlijk meteen de foto's laten zien onder het genot van heerlijk bakje Hollandse koffie. Na twee uurtjes autorijden komen we aan in ons eigen huis. Deze was volledig versierd door onze moeders... een betere thuiskomst hadden we niet kunnen bedenken.
